نقوش برجسته یا Relief 

Relief ﻧﻮﻋﻰ از ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎزى اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ روى دﻳﻮاره ﻳﺎ ﺳﻄﺤﻰ ﻗﺮار ﻣﻰ ﮔﻴﺮد. ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ارﺗﻔﺎﻋﻰ ﮐﻪ از ﺳﻄﺢ و دﻳﻮاره ﻣﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪى ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ.

 ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﮥ ﻣﻨﻔﻰ ﻧﻘﺶ ﺣﮏ ﺷﺪه:

ﺷﺎﺧﺺ ﺗﺮﻳﻦ Relief ها ﺣﮏ ﺷﺪه، آﺛﺎر ﻣﺼﺮﻳﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن اﺳﺖ.در اﻳﻦ آﺛﺎر ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻧﻘﻮش ﺳﺎده اى ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻄﻮط ﻣﻨﻔﻰ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه، ﺷﺎﻫﺪ ﺳﺎﺧﺖ اﺣﺠﺎﻣﻰ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻇﺮاﻓﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﺮورﻓﺘﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﺷﺎﻳﺪ دﻟﻴﻞ ﺳﺎﺧﺖ اﻳﻦ ﻧﻮع ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻫﺎى ﻣﻨﻔﻰ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎرى ﺑﻴﺸﺘﺮ اﻳﻦ ﻧﻘﻮش و ﺟﻠﻮﮔﻴﺮى از ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮردﻧﺸﺎن ﺑﺎﺷﺪ.

 ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻫﺎﻳﻰ ﺑﺎ ارﺗﻔﺎع ﮐﻢ:

اﻳﻦ ﻧﻮع Relief ها ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ از ﻧﺎﻣﺶ ﭘﻴﺪاﺳﺖ، ارﺗﻔﺎع ﺧﻴﻠﻰ ﮐﻤﻰ دارند.

ﺗﻔﮑﻴﮏ ﺳﻄﻮح و ﻧﺸﺎن دادن ﻋﻤﻖ در اﻳﻦ ﻧﻮع Relief ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﮐﻤﻰ اﺧﺘﻼف ﺳﻄﻮح ﺑﺴﻴﺎر دﺷﻮار اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻰ ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻳﻦ روش ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺳﺎزى اﺳﺖ. اﻳﻦ ﻧﻮع از Relief  ﻫﺎ ﻳﮑﻨﻮاﺧﺘﻰ و ﺳﺎدﮔﻰ ﺧﺎﺻﻰ دارﻧﺪ ﮐﻪ آن ﻫﻢ ﻧﺎﺷﻰ از ﮐﻤﻰ اﺧﺘﻼف ﺳﻄﺢ اﺳﺖ. ﻧﻘﻮش روى ﺳﮑﻪ ﻫﺎ از اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﻧﺪ.

ﻧﻴﻢ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ:

ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻫﺎﻳﻰ ﺑﺎ ارﺗﻔﺎع ﻣﺘﻮﺳﻂ را ﻧﻴﻢ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻣﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ. اﻳﻦ ﻧﻮع ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻣﻌﻤﻮل ﺗﺮ از اﻧﻮاع دﻳﮕﺮ اﺳﺖ .

ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻫﺎى ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ، ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ارﺗﺒﺎط دوره اى ﺑﺎ ﻳﻮﻧﺎن،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻫﺎى ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎن ارﺗﻔﺎع ﺑﻴﺸﺘﺮى دارﻧﺪ.

ﺗﻤﺎم ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ:

ﺣﺠﻢ ﻫﺎى ﮐﺎﻣﻠﻰ اﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ واﺳﻄﻪٔ ﻗﺮارﮔﻴﺮى ﮐﻨﺎر دﻳﻮار و اﺗﺼﺎل از ﻧﻘﻄﻪ اى ﺑﻪ دﻳﻮار،Relief  ﻧﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ. در ﻣﻌﻤﺎرى ﻳﻮﻧﺎن و روم اﻳﻦ ﻧﻮع ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺑﺴﻴﺎر راﻳﺞ اﺳﺖ.